168

Yeah we're all wonderful, wonderful people
so when did we all get so fearful?

Czasem przychodzi. Nadciąga nieuprzedzenie, przysłania wszystko inne, zamyka oczy, szepce do ucha, namawia, kusi i nęci, by ukryć się w kącie, pod biurkiem, daleko, gdzie nikt nie ma dostępu, gdzie nikt nie znajdzie, nie ujrzy. Fale smutku, który bywa uprzykrzeniem nawet najlepiej rozpoczętego dnia to tylko chwile.


Bo ostatni czas jest dla mnie pełen szczęścia. Zbieram kolorowe liście, znajduję czterolistne koniczyny, obrywam dziką różę. Rozmawiam, poznaję, czuję, potrzebuję, ufam, wierzę, kocham.


Kiedy nachodzi mnie widmo przyszłości-odsuwam je daleko, jak najdalej.


Odkrywam muzykę. Po raz pierwszy w całkowitej zgodzie z sobą. Bez presji-bo bez natrętnych myśli o fotografowaniu kogokolwiek, byle lepiej niż wszyscy.


Wątpiąca, ale z nadzieją.






A teraz z uśmiechem (pierwszym takim tutaj?) Was pozostawiam i zapraszam na moją skromną opinię :)

Ta opowieść do mnie przemówiła, chyba trafiłam idealnie, ponieważ był to mój pierwszy kontakt z twórczością Murakamiego.
Nie potrafię chyba dokładnie określić co takiego sprawiło, że nie mogłam oderwać się od lektury "Na południe od granicy, na zachód od słońca", lecz faktem jest, iż pochłonęłam ją niezwykle szybko, a w chwilach, kiedy zmuszona byłam przerwać czytanie, myślami wciąż byłam z Hajime, rozważałam jego sytuację i próbowałam zrozumieć decyzje, które podejmował.
Historia Haruki nie jest łatwa, choć z pozoru może się taka wydawać. Sama wielokrotnie wyklinałam głównego bohatera i nie mogłam pojąć, jak można tak postępować. Zdałam sobie jednak sprawę, iż żyję na tym świecie zdecydowanie zbyt krótko, by móc tak pochopnie oceniać to, co pod wpływem gonitwy uczuć czynił Hajime. Nikt nie jest w stanie przewidzieć jak potoczy się jego los, a przecież nie można wymagać, by inni poświęcali się nam, kiedy ich serce pragnie czegoś zgoła innego.
Prawdopodobnie moja ocena jest tak wysoka ze względu na to, że styl pana Murakamiego jest dla mnie nowy i wcześniej nie spotkałam się z niczym podobnym, aczkolwiek pokładam nadzieje w tym, iż kolejne pozycje z długiej listy jego dzieł mnie nie zawiodą. Jeśli każda z nich posiadać będzie tak świetnie przemyślaną koncepcję oraz postaci tak dobrze scharakteryzowane i bardzo indywidualne, że towarzyszyło mi uczucie, jakbym była naocznym świadkiem wielu zdarzeń, a bohaterów poznawała wraz z postępem powieści. Jedynym, co mnie odrobinę zraziło, był dosadny opis działań seksualnych, który (poniekąd) uważam za zbędny.

Żałuję, że "Na południe od granicy(...)" wypożyczyłam z biblioteki i muszę się z nią rozstać. Chętnie widziałabym ją na swej półce. A chociaż trudno już znaleźć tam wolne miejsce, ten tytuł umieściłabym w honorowym miejscu. By kiedyś móc zanurzyć się pomiędzy jego stronicami ponownie i przekonać się, jak wraz z upływem czasu zmieniam się ja i moje nastawienie do świata.


***
A trochę tak dziś wyglądał mój dzień:

Spodoba Ci się również

15 komentarze

  1. z niecierpliwością czekałam na Twój kolejny wpis. Bałam się, że porzucisz pisanie bloga, którego czytanie jest moją sobotnią tradycją. Pierwszy akapit idealnie odzwierciedla mój nastrój ostatnimi czasy. Cieszę się, że jest ktoś, kto potrafi to ująć w słowa. I do tego tak pięknie. Trzymaj się i nie zostawiaj bloga, bo jesteś dużą inspiracją dla innych.

    OdpowiedzUsuń
  2. piękna jesteś !
    Ślicznie razem wyglądacie ;)

    OdpowiedzUsuń
  3. Przekonałaś mnie do tej książki.
    Pisałam ci już kiedyś, że masz cholernie śliczny kolor włosów? :p

    OdpowiedzUsuń
  4. UWIELBIAM CIĘ. Moja kochana N.

    OdpowiedzUsuń
  5. Śliczny piesio! :) Ja też mam sznaucerka miniaturkę.

    Mój dzisiejszy dzień wyglądał, niestety, podobnie -,-

    OdpowiedzUsuń
  6. jesteście najsłodszą parą sdjhjkhgkhjg <3

    OdpowiedzUsuń
  7. Słodki piesek!
    A twórczość Murakamiego wciąż przede mną... :)

    OdpowiedzUsuń
  8. wspaniale to czytać :) niech wszystko będzie jak najlepiej, życzę Ci tego z całego serca i poniekąd zazdroszczę, bo ja nad emocjami nie panuję i często zapadam się w taką falę smutku i bezsensowności..
    Piękna jesteś :*

    OdpowiedzUsuń
  9. Kocham Cię <3 i chce Ci podziękować, że nade mną czuwasz, i że jesteś, i że mogę czytać kolejne notki, i że mogę spisywać od Ciebie zadania, i że robimy tysiące zdjęć, i że pomagasz <3 To taki motyw który mi powraca kiedy czytam i kiedy smutne myśli mnie nachodzą <3

    OdpowiedzUsuń
  10. Jakie ty masz śliczne włoski <3 Długość, kolorek i w ogóle - IDEALNE :)
    Pozdrawiam i zapraszam do mnie :)

    OdpowiedzUsuń
  11. Gdybym miała takie włosy jak Twoje, nareszcie byłabym zadowolona ze swojego wyglądu. W ogóle masz taką delikatną urodę!:) Harmonia w życiu to najlepsze co może być. Kiedy wydaje mi się, że już, już ją osiągnęłam coś się nagle psuje. Ale lubię to dążenie do ideału:)

    OdpowiedzUsuń
  12. Masz strasznie ładne włosy! Niech Ci nigdy nie przyjdzie do głowy, ścinanie ich :P
    Co do książki, to była moja pierwsza Murakamiego i nie ostatnia. Bardzo lubię styl tego pisarza i niebawem będę czytała kolejną jego książkę.
    Co do wyborów Hajime... no cóż, ludzie są ludźmi, czasem popełniają błędy, żałują; ale te błędy czegoś uczą :)
    Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
  13. Pięknie piszesz, masz dar. śpiewaj, śpiewaj, chce sobie ciebie wgrać do mp4 :) Odwagi, to twoje życie ;)
    O włosach nie wspomnę bo zrobiło już to około 14 osób przedemną ;)

    OdpowiedzUsuń

It means a lot, thank You!

Subscribe